Güneşli Günler

Diğer gizli ninja köyleri.
Post Reply
User avatar
Komaeda Togami
Kaçak
Kaçak
Posts: 109
Joined: September 3rd, 2018, 11:12 pm

Güneşli Günler

Post by Komaeda Togami » May 5th, 2019, 4:26 am

Image
Hafif bir rüzgar uğulduyordu kulaklarımda, bu sese ise yaprakların hışıltısı ve yeni bir sabaha uyanan kuşların cıvıltıları eşlik ediyordu. Gökyüzüne doğru uzanan ağaçlar arsındaki maviliği izliyordum. Vücudum hafifçe terlemiş, nefeslerim sıklaşıp derinleşmişti. Sırtüstü pozisyonda yatıyordum ve ellerim başımın arkasındaydı, hastalığımın seyrini yavaşlatmak için yapmak zorunda olduğum rutin kas antrenmanlarımın son setindeydim. Dinlenme sürem dolduğu anda, üst vücudumu yukarı doğru kaldırarak mekik çekmeye başladım: “Bir.” Sabahın erken saatleriydi: “İki.” Devasa Ateş Ülkesi’nde, Konohagakure’nin meşhur ormanındaydım: “Üç.” Antrenmanlarım, basit bir koşu haricinde evde yapılabilecek kadar basitti ve kendi vücut ağırlığım yeterli oluyordu: “Dört.” Başka bir ekipmana ya da açık bir alana ihtiyaç duymasam bile Konohagakure Ormanı’na gelmek için bahane yaratıyordum kendime buraya geldiğimiz günden beri: “Beş.” Muhteşem bir köydü, özellikle Ishigakure gibi küçük bir yere göre: “Altı.” Ancak beni kendine asıl bağlayan şey bu muhteşem orman olmuştu: “Yedi.” Sınava bağlı görevlerim esnasında yahut boş vakitlerimde halihazırda köyde olduğum için pek çok farklı yerini görebilmiştim: “Sekiz.” Ancak şuan içinde bulunduğum yere gelebilmek için zaman ayırmam gerekiyordu: “Dokuz.” Çalışma tempomuzun yoğunluğuna rağmen sabah uykumdan feragat edip güneş doğar doğmaz göze alıyordum buraya gelmeyi: “On.” Son tekrarımın ardından, hafifçe yere bıraktım kendimi ve sırtımın yeni yeni ısınmaya başlayan toprakla temasını hissettim. İyi hissediyordum.

Sabah antrenmanlarım için ormana geliyor olmam, zamanımı oldukça kısıtlı bir hale getiriyordu. Bu da Amami ve Mio’yla, ayrıca diğer köydaşlarımla kahvaltıda denk gelmemi zorlaştırıyordu. Koşa koşa geldiğim ormandan koşa koşa geri dönüyor ve hızlı bir duş aldıktan sonra görevli shinobilere ayrılmış olan yemekhaneye uğruyordum. Çoktan sonlanmış olan kahvaltıdan geriye kalan birkaç parça şeyi mideme yuvarladıktan sonraysa görev bölgeme gidiyordum. Bu düzene oldukça alışmıştım, ve burada kaldığım süre boyunca vazgeçmeye pek niyetim de yoktu. Kendimi ormanın güzelliğinden alıkoymakta zorlanıyordum. Her zamanki gibi bize ayrılmış olan yatakhanelere ulaştığımda Amami odadan çoktan çıkmıştı bile. Şu sıralar kahvaltıda olmalıydı. Her sabah onu uyandırmadan çıkıyordum, bu sebeple akşama kadar denk gelmediğimiz takdirde görüşemiyorduk ama uyandırılmamayı tercih edeceğini adım kadar iyi biliyordum ikizimin. Hızlı bir duşun ardından, saçım bile kurumadan son hızla dışarı attım kendimi yeniden. Yemekhaneye uğrayıp dokunulmamış kavunlu ekmeklerden birkaç tanesini ağzıma tıkıştırdım ve görevlilere neşeli bir selam vererek dışarı çıktım. Sürekli geç gelen, gözüne kestirdiği en temiz şeyi ağzına tıkıştırıp oturmaya bile tenezzül etmeden giden garip Ishigakure’li çocuğa alışmışlardı. Kendimi Konohagakure’nin sokaklarına atıp, devasa arenaya yöneldim. Diğer günlerden farklı olarak, daha büyük bir heyecan vardı içimde. Bugün, o gündü. Sınavın son aşaması. Herkesin merakla ve heyecanla beklediği, shinobi geleneğinin en keyifli ve en rekabetçi unsurlarından biri olan arena dövüşleri. Yarışmacı geninleri Konohagakure'ye geldiğimiz günden beri takip ediyordum ve aralarında gerçekten çok güçlü çocuklar olduğu barizdi. Keyifli dövüşler olacağını şimdiden öngörebiliyordum.

Sınav öğlen saatlerinde başlayacaktı ve o zamana kadar son kontrolleri yapacak olan ekibin bir üyesiydim. Giriş ve çıkışların yapılacağı bölgeleri kontrol et, yarışmacıların bekleme odalarını kontrol et, tribünleri kontrol et, seyyar satıcılara ayrılmış bölgeleri kontrol et. Herhangi bir sorunla karşılaşman durumunda çözebiliyorsan çöz, çözemiyorsan rapor et. Biraz angarya bir iş olduğu doğruydu, ancak herkesten önce stadyumu pek çok açıdan inceleyebilecek ve dövüşler başladığında izlenecek en doğru yeri bilen kişiler arasında olacaktım. Genel manada bakılırsa, buna değerdi. Hızlı adımlarla katettiğim yolun sonunda devasa arenaya ulaştım ve kapıda beklemekte olan shinobilere selam verdikten sonra içeri girdim. İlk olarak tribünlere gidip o bölgeyi kontrol edecek, içten dışa yönelerek sırayla tribünlere giden koridorları inceleyecektim. Devamını bundan sonra düşünebilirdim. Ayrıca benim gibi stadyumda görevlendirilmiş pek çok shinobi vardı, bu sebeple her yere yetişmek gibi bir derdim olmayacaktı muhtemelen. Binanın içinde ilerlediğim süreçte kendi chuunin sınavımı hatırladım, ve bugün aynı heyecanı yaşayacak olan geninleri düşünerek hafifçe gülümsedim. Güzel bir gün olacaktı. Koridoru aşıp yeniden güneşe çıktığımda, çevredeki shinobileri süzdüm öncelikle. Pek çoğu simaen tanıdığım, ancak çalışma temposundan dolayı uzun uzun sohbet etmeye fırsat bulamadığım kişilerden oluşuyordu. Gelgelelim, dün yemekhanede tanışmış olduğum bir shinobi takıldı gözlerime. Yüzüme bir gülümseme takınarak ilerledim ve selam verdim: “Günaydın Susumu-san!”
Image

Künye:

İsim: Komaeda Togami
Yaş: 16
Cinsiyet: Erkek
Element: Fuuton
Seviye: C - Rank
Rütbe: Chuunin
Ryo: 9.500
Prestij: 3
Ün: 20
Kullanılabilir GP: 60


Motivasyon:

Sınırlar > 16 yaşında olup, en geç 10 sene içinde yürümekten aciz düşeceğini bilen biri ne yapar? Hele ki hayata tutunmasını sağlayan son şeyi kaybettikten sonra? Artık hiçbir şey anlam ifade etmiyorken? Hayata dair ne kadar duygu varsa; kin, aşk, merhamet; hiç birini hissedemiyorken? 16 yaşında, chuunin olalı bir seneden biraz fazla zaman geçmiş basit bir çocuk. Güçsüz, ölümüne günler sayan bir çocuk. En azından Togami için bunun cevabı basitti; kalan kısacık ömründe, nereye kadar gidebileceğini öğrenmeye çalışmak. Hiç kimseye bağlı olmadan, hiç bir etik kural tanımadan yalnızca ilerlemek.

Komplikasyon:

Progresif Musküler Distrofi (Ağır) > Geninliğinin ilk yıllarında ortaya çıkan bu genetik rahatsızlık, Togami’nin kompleks karakter gelişimin ilk sebebidir. Basit kas ağrılarıyla başlayan, devamında çeşitli düzeylerde kas güçsüzlükleriyle seyreden bu hastalığın sinsi ilerleyişi hakkında yorum yapabilmek en usta medikal shinobiler için dahi kolay değildir. Basit kas antrenmanlarıyla ilerleyişi yavaşlatılıp yan etkileri azaltılsa bile, asla durmayacak ve bir gün Togami’yi ayaklarının üstünde durmaktan dahi alıkoyacak olması gerçeği değişmemektedir.

Özellikler:

- Savaş Yaraları
- Refleks Erimesi


Profil:

Güç: 1
Çeviklik: 1
Kondisyon: 3
Potansiyel: 3
Varlık: 11
Zeka: 11

Beceri Listesi:

[Güç] Atletizm: 1
[Çeviklik] Akrobasi: 1
[Çeviklik] El Hassasiyeti: 1
[Çeviklik] Saklanma: 1
[Kondisyon] Form: 1
[Potansiyel] Ninshuu: 4
[Varlık] Aldatma: 4
[Varlık] Empati: 4
[Varlık] Sosyalleşme: 1
[Zeka] Tıp: 1
[Zeka] Farkındalık: 5 (Favori Beceri)
[Zeka] İzcilik: 1


Ninjutsu:

D - Rank: Kurohane
C - Rank: Karasu Bunshin no Jutsu
C - Rank: Sanzengarasu
C - Rank: Keishuu no Jutsu
B - Rank: Shikon
B - Rank: Bunshin Bakuha
Kuchiyose no Jutsu


Taijutsu:
-

Genjutsu:

D Rank - Magen: Henge
D Rank - Rakumei no Jutsu
C Rank - Teishi no Jutsu
C Rank - Kokohi no Jutsu
B Rank - Shibou no Jutsu


Efsanevi Yaratık:

- Raizo

Karakterin Üzerinde Bulunan Ekipmanlar/Eşyalar:

- Tantou (İyi kalite)
- 2 Patlayıcı Parşomen (Normal Kalite)
- 2 Kunai (Normal Kalite)
- 3 Shuriken (Normal Kalite)
- 2 Sis Bombası (Normal Kalite)
- Sentetik Misina, 5mt. (Normal Kalite)
Post Reply

Return to “Diğer Köyler”